In het kort. Perzië is de naam die de Grieken en later de Europeanen gebruikten voor het land Fars en daarna voor het hele land. Iran is hoe Iraniërs hun land al lang noemen.
Mensen gebruiken twee namen voor hetzelfde land, en velen vragen zich af welke juist is. Het korte antwoord is dat beide juist zijn.
Waar Perzië vandaan komt
De Achaemenidische koningen kwamen uit Pars, het huidige Fars in het zuidwesten. De Grieken noemden deze streek Persis, en breidden de naam later uit tot het hele rijk en zijn taal. De vorm Perzië ging vervolgens over in het Latijn en in de meeste Europese talen. In het Nederlands benoemt “Perzisch” nog steeds de taal, de kat, het tapijt en de cultuur.
Waar Iran vandaan komt
Iran is de Perzische naam voor het land. Hij gaat terug op een oud Iraans woord dat “van de Iraniërs” betekent, en de Sassanidische staat noemde zichzelf Ērānšahr. Iraniërs gebruiken de naam al vele eeuwen, ook in de Shahnameh, voor de landen van hun volk in tegenstelling tot hun buren.
Wat er in de twintigste eeuw veranderde
In 1935 verzocht de Iraanse regering buitenlandse regeringen om in officiële contacten “Iran” te gebruiken. De toen genoemde redenen omvatten consistentie met hoe Iraniërs hun land noemen. Sommigen maakten bezwaar, omdat “Perzië” het gewicht van de geschiedenis had en algemeen bekend was. In 1959 werd verklaard dat beide namen aanvaardbaar waren.
Het verzoek van 1935 betrof de naam in officiële buitenlandse correspondentie. Het veranderde niets aan de status van de Perzische taal of van de term “Perzische cultuur”.
Hoe Irooni ze gebruikt
Wij gebruiken Iran voor het moderne land en zijn bevolking, en Perzië en Perzisch voor de oude rijken, de klassieke cultuur, de taal en de kunsten. De naam van het tijdschrift zelf, Irooni, betekent “Iraans”. Met beide namen zorgvuldig omgaan is een kleine manier om zowel de geschiedenis als de mensen te respecteren.
Noten en bronnen
- Encyclopaedia Iranica, entry 'Iran' (iranicaonline.org). Exact entry title and author to be added after the entry is opened.
- Ehsan Yarshater (ed.), The Cambridge History of Iran, vol. 1 (Cambridge University Press, 1968).